Ευαγγελική Εκκλησία Νέα Ζωή

Καλώς ήλθατε!

Σας περιμένουμε στο χώρο της εκκλησίας κάθε Κυριακή στις 11.00 πμ που έχουμε την Λατρεία.

Από την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου και κάθε Τετάρτη στις 8.00 μμ έχουμε συμμελέτη και συμπροσευχή.

Είστε ευπρόσδεκτοι μικροί και μεγάλοι, θα χαρούμε να σας δούμε στο χώρο της εκκλησίας. Στο τέλος της σελίδας υπάρχει η διεύθυνση στο χάρτη.

Από τη Δυσφορία στην Απόλαυση της Μετάνοιας - Φιλήμων Τυλλιανάκης - 27/09/2026

H Αγία Γραφή για όλους

Η Αγία Γραφή είναι ο θεόπνευστος και αλάνθαστος Λόγος του Θεού, η ολοκληρωμένη αποκάλυψη του Θεού για τον άνθρωπο και αποτελεί την τελική αυθεντία της χριστιανικής ζωής και πίστης.

Από τη Δυσφορία στην Απόλαυση της Μετάνοιας - Φιλήμων Τυλλιανάκης - 27/09/2026

Από την Κυριακάτικη λατρεία στις 27/09/2026 Θέμα: Από τη Δυσφορία στην ...

Από την Κυριακάτικη λατρεία στις 27/09/2026
Θέμα: Από τη Δυσφορία στην Απόλαυση της Μετάνοιας
Ομιλητής: Φιλήμων Τυλλιανάκης

Η πραγματική μετάνοια δεν είναι απλώς η αναγνώριση συγκεκριμένων αμαρτιών ούτε μια προσπάθεια να διορθώσουμε τον ...εαυτό μας για να πλησιάσουμε τον Θεό. Είναι ένας τρόπος ζωής που γεννιέται μέσα από τη σχέση μαζί Του. Όσο περισσότερο γνωρίζω τον Θεό, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ποιος είναι Εκείνος και ποιος είμαι εγώ και τόσο βαθύτερα κατανοώ τη χάρη Του. Για να κατανοήσουμε καλύτερα τη μετάνοια, θα δοθούν τρεις εικόνες που φωτίζουν διαφορετικές πλευρές της.

Η πρώτη εικόνα δείχνει τη διαφορά ανάμεσα στη λύπη και στην πραγματική μετάνοια. Μπορεί κάποιος να συντρίβεται επειδή υποφέρει ή αντιμετωπίζει τις συνέπειες των επιλογών του, χωρίς να επιθυμεί πραγματικά να αλλάξει. Η μετάνοια πηγαίνει βαθύτερα: δεν είναι μόνο «λυπάμαι για αυτό που συνέβη», αλλά «βλέπω αυτό που είμαι και θέλω να γίνω κάτι άλλο». Παράλληλα, αναγνωρίζουμε ότι τίποτε δεν μας οφείλεται. Εξαιτίας της αμαρτίας, αυτό που φυσιολογικά αξίζει στον άνθρωπο δεν είναι η ζωή αλλά ο θάνατος. Όλο το υπόλοιπο είναι χάρη, όλα είναι χαρισμένα.

Η δεύτερη εικόνα είναι η αμαρτωλή γυναίκα που πλησιάζει τον Χριστό. Δεν αισθάνεται απλώς λύπη για το παρελθόν της. Συντρίβεται για αυτό που είναι και επιθυμεί να γίνει κάτι διαφορετικό. Στέκεται μπροστά σε Εκείνον που μπορεί να τη συγχωρήσει και ο Χριστός της λέει ότι οι αμαρτίες της έχουν συγχωρηθεί. Η πραγματική μετάνοια λοιπόν δεν οδηγεί τον άνθρωπο να κρυφτεί από τον Θεό, αλλά να κινηθεί προς Εκείνον: αναγνωρίζω ποιος είμαι, συντρίβομαι, επιθυμώ να αλλάξω και πλησιάζω Αυτόν που μπορεί να με συγχωρήσει και να με μεταμορφώσει.

Η τρίτη εικόνα είναι ο Ιώβ. Από την αρχή του βιβλίου ο ίδιος ο Θεός τον χαρακτηρίζει ακέραιο και ευθύ, άνθρωπο που Τον φοβάται και αποστρέφεται το κακό. Παρ’ όλα αυτά, ο Ιώβ χάνει σχεδόν τα πάντα. Οι φίλοι του θεωρούν ότι πίσω από τον πόνο του πρέπει να υπάρχει κάποια αμαρτία.

Ο Ιώβ αντιδρά και στο κεφάλαιο 31 προχωρά σε εξαντλητική αυτοεξέταση. Εξετάζει τη συμπεριφορά του απέναντι στους ανθρώπους, στους φτωχούς, στις γυναίκες, στον πλούτο και στον Θεό. Δεν βρίσκει κάτι που να εξηγεί όσα του συνέβησαν και ζητά από τον Θεό να του απαντήσει.

Ο Θεός τελικά εμφανίζεται, αλλά δεν του αποκαλύπτει κάποια κρυφή αμαρτία ούτε του δίνει μια απλή εξήγηση για τον πόνο του. Του παρουσιάζει το μεγαλείο Του, την πολυπλοκότητα της δημιουργίας και το μυστήριο του τρόπου με τον οποίο κυβερνά τον κόσμο. Στο τέλος μάλιστα ελέγχει τους φίλους του επειδή δεν μίλησαν σωστά για Εκείνον όπως ο Ιώβ.

Και όμως ο Ιώβ λέει: «Άκουγα για σένα με τα αυτιά μου, αλλά τώρα σε βλέπω. Γι’ αυτό μετανοώ μέσα στο χώμα και στη στάχτη». Γιατί μετανοεί, αφού δεν του αποκαλύφθηκε κάποια συγκεκριμένη αμαρτία; Επειδή γνώρισε περισσότερο τον Θεό.

Εδώ βρίσκεται η ουσία της μετάνοιας. Όσο περισσότερο γνωρίζω τον Θεό, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ποιος είναι Εκείνος και ποιος είμαι εγώ. Όσο Τον πλησιάζω, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνομαι την αμαρτωλότητά μου, όχι επειδή γίνομαι χειρότερος, αλλά επειδή βλέπω καθαρότερα. Και όσο περισσότερο βλέπω το χάσμα ανάμεσα στην αγιότητα του Θεού και σε εμένα, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνομαι τη χάρη που γεμίζει αυτό το χάσμα. Έτσι συντρίβομαι περισσότερο, αλλά συγχρόνως χαίρομαι περισσότερο τον Θεό και καταλαβαίνω πόσο αγαπημένος είμαι.

Αν πλησιάζω τον Θεό στηριζόμενος στη δική μου πνευματική αξία, στα χρόνια της πίστης ή στη διακονία μου, δεν μπορώ να καταλάβω πραγματικά τη χάρη και τον Σταυρό του Χριστού. Μόνο όταν το φως του Θεού πέσει επάνω μου βλέπω ταυτόχρονα ποιος είναι Εκείνος και ποιος είμαι εγώ.

Γι’ αυτό η χριστιανική ζωή δεν είναι αναζήτηση «γραμμών ασφαλείας»: μέχρι πού επιτρέπεται να φτάσω και από πού αρχίζει η αμαρτία. Η πρόσκληση δεν είναι να πλησιάζω όσο γίνεται περισσότερο τη γραμμή, αλλά να πλησιάζω όσο γίνεται περισσότερο τον Θεό.

Δεν διορθώνω πρώτα τον εαυτό μου για να μπορέσω μετά να Τον πλησιάσω. Τον πλησιάζω εξαιτίας της χάρης Του και μέσα στο φως Του ανακαλύπτω τι χρειάζεται να αλλάξει. Του φέρνω τις απορίες, την απογοήτευση, ακόμη και τον θυμό μου, όπως έκανε ο Ιώβ, ο Δαβίδ και οι ψαλμωδοί. Το σημαντικό είναι να επιστρέφω σε Εκείνον.

Αυτό συνδέεται με το Ρωμαίους 12:2: να μη συμμορφωνόμαστε με τον τρόπο σκέψης αυτού του κόσμου, αλλά να μεταμορφωνόμαστε με την ανακαίνιση του νου μας. Η μετάνοια γίνεται συνεχής μεταμόρφωση της σκέψης, των επιθυμιών και των προτεραιοτήτων μας.

Όταν ο Χριστός είπε «μετανοείτε», ήθελε ολόκληρη η ζωή των πιστών να είναι ζωή μετάνοιας: μια ζωή στην οποία πλησιάζουμε τον Θεό, Τον γνωρίζουμε περισσότερο, βλέπουμε καθαρότερα τον εαυτό μας, κατανοούμε βαθύτερα τη χάρη Του και επιθυμούμε όλο και περισσότερο να γίνουμε σαν Εκείνον.[+] Περισσότερα

Ένα νέο "εμείς" - Μάνος Τζαμτζής - 20/09/2026

Από την Κυριακάτικη λατρεία στις 20/09/2026 Θέμα: Ένας νέος λαός, ένα ...

Από την Κυριακάτικη λατρεία στις 20/09/2026
Θέμα: Ένας νέος λαός, ένα νέο «εμείς»
Ανάγνωσμα: Κολοσσαείς 3:11-17
Ομιλητής: Μάνος Τζαμτζής

Η σωτηρία που χαρίζει ο Χριστός δεν είναι μόνο ατομική πραγματικότητα, αλλά δημιουργεί μια κοινότητα, ...έναν νέο λαό, ένα νέο «εμείς». Ο Χριστός ενώνει ανθρώπους διαφορετικούς, που ίσως δεν θα επέλεγαν ποτέ ο ένας τον άλλον, και τους καλεί να ζήσουν μαζί ως σώμα Του.

Ο Παύλος ξεκινά υπενθυμίζοντας στους πιστούς την ταυτότητά τους: είναι εκλεκτοί, άγιοι και αγαπημένοι του Θεού. Οι διαφορές στην ηλικία, στο υπόβαθρο, στις απόψεις ή στην κοινωνική θέση δεν καθορίζουν πλέον την αξία και τη θέση τους στην κοινότητα. Η εκκλησία είναι πρώτα δώρο του Θεού και ύστερα ευθύνη συμμετοχής.

Αυτός ο νέος λαός καλείται να φορέσει τον χαρακτήρα του Χριστού: φιλευσπλαχνία, καλοσύνη, ταπεινοφροσύνη, πραότητα και μακροθυμία. Επειδή η εκκλησία αποτελείται από ατελείς ανθρώπους, θα υπάρξουν παράπονα και πληγές. Η συγχώρεση δεν αρνείται την αδικία, αλλά μας απελευθερώνει από την ανάγκη ανταπόδοσης. Συγχωρούμε επειδή ο Χριστός μάς συγχώρησε.

Η αγάπη ενώνει όλες αυτές τις αρετές, ενώ η ειρήνη του Χριστού καλείται να έχει τον τελευταίο λόγο στις συγκρούσεις μας, αντί για την πικρία και την ανάγκη δικαίωσης.

Μια υγιής εκκλησία, όμως, δεν αρκεί να αποφεύγει τις συγκρούσεις. Χρειάζεται να γεμίζει από τον λόγο του Χριστού, που διαμορφώνει τις σχέσεις, τις αποφάσεις και την αμοιβαία οικοδομή. Κάθε πιστός καλείται να συμμετέχει ενεργά, διδάσκοντας, ενθαρρύνοντας και υπηρετώντας με σοφία και αγάπη.

Δεν είμαστε κοινό που παρακολουθεί, αλλά σώμα που συμμετέχει.

Καθώς ξεκινά η νέα εκκλησιαστική περίοδος, το σημαντικότερο ερώτημα δεν είναι τι θα κάνουμε φέτος, αλλά πώς θα ζήσουμε ως ο νέος λαός του Χριστού, φανερώνοντας τον χαρακτήρα Του και επιτρέποντας στον λόγο Του να διαμορφώνει την κοινή μας ζωή.[+] Περισσότερα

Περπατώντας σε ανοιχτές πόρτες - Φώτης Ρωμαίος - 13/09/2026

Το κήρυγμα της Κυριακής Ομιλητής: Φώτης Ρωμαίος Τίτλος: Περπατώντας σε ...

Το κήρυγμα της Κυριακής
Ομιλητής: Φώτης Ρωμαίος
Τίτλος: Περπατώντας σε ανοιχτές πόρτες….

Η εκκλησία της Φιλαδέλφειας
Ανάγνωσμα: Αποκάλυψη Ιωάννου 3:7-13

Καθώς αρχίζουμε μια καινούργια ακαδημαϊκή περίοδο θέλουμε να εμπνευστούμε ως εκκλησία του Χριστού απ' την ...υπόσχεση που δίνει ο Κύριος στην εκκλησία της Φιλαδέλφειας και σε μας σήμερα και να περπατήσουμε στην πόρτα που ανοίγει Εκείνος και κανείς δεν μπορεί να κλείσει.

Βλέπουμε ότι η εικόνα της ανοιχτής πόρτας πολύ συχνά χρησιμοποιείτε στο Λόγο του Κυρίου για την πνευματική πορεία.

Η Φιλαδέλφεια περίμενε με ανυπομονησία την επιστολή που είχε στο σάκο του ο ταχυδρόμος και είχε ακούσει τις κρίσεις που έφεραν οι επιστολές σε μεγάλες και ονομαστές εκκλησίες.

Στη δική τους εκκλησία κρίση δεν υπήρχε αλλά εγκώμια τιμητικά… και μια πολύτιμη υπόσχεση για τη συνέχεια, να περπατήσουν σε πόρτες ανοιχτές απ' το Κύριο.

Εκείνος ανοίγει πόρτες και δίνει τα κλειδιά ώστε να έχουμε συνεχόμενη πρόσβαση στις πόρτες αυτές.

Πολλές φορές κτυπάμε κλειστές πόρτες… προσπαθούμε να ανοίξουμε άλλες πόρτες που θεωρούμε πόρτες ευκαιρίας και ευκολίας αλλά σήμερα θέλουμε να δούμε πως ο ίδιος ο Κύριος της εκκλησίας ανοίγει πόρτες και δίνει τα κλειδιά ενθαρρύνοντας μας να περπατήσουμε μέσα απ' αυτές.

Είναι όλες αυτές οι πόρτες μια νέα ζωή που Εκείνος μας καλεί να ζήσουμε![+] Περισσότερα

Καλώς ήλθατε!

Από τη Δυσφορία στην Απόλαυση της Μετάνοιας - Φιλήμων Τυλλιανάκης - 27/09/2026

H Αγία Γραφή για όλους

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Εβδομαδιαία νέα