Σειρά μαθημάτων πάνω στη Χριστιανική απολογητική

Στα πλαίσια αυτών των μαθημάτων προσπαθούμε να δούμε στοιχεία που μας παρέχει η επιστήμη, ο κοινός νους και η Βίβλος σχετικά με την τεκμηρίωση της πίστης μας στον Ιησού Χριστό.

Εισηγητής των μαθημάτων είναι ο Έραστος Φίλος. Γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά μεγάλωσε στην Γερμανία. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου και έκανε το διδακτορικό του στη Φυσικοχημεία στο Πανεπιστήμιο της Κωνστάντιας. Εργάστηκε ως Επιστημονικό και Ερευνητικό στέλεχος στον Πανεπιστημιακό χώρο, στη Βιομηχανία και στην Ευρωπαική επιτροπή έρευνας, ανάπτυξης και καινοτομίας στις Βρυξέλλες.

Ο Έραστος Φίλος διατηρεί το Blog https://areopagusbriefs.org/ με πολύ ενδιαφέρουσες αναρτήσεις πάνω στη Χριστιανική απολογητική. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο email erastos.filosATgmail.com. Στο Blog του συστήνεται με το παρακάτω:
«Ως Φυσικός, με πολύχρονη εμπειρία στον χώρο της επιστήμης και τεχνολογίας, θεωρώ εφικτή την ιδέα ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο κυρίαρχος Δημιουργός της Φύσης. Τόσο οι φυσικοί νόμοι όσο και η Βίβλος είναι τρόποι αποκάλυψής Του που αλληλοσυμπληρώνονται.»

Ερωτήσεις και απαντήσεις

Έχετε ερωτήσεις εύκολες ή δύσκολες;
Θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στις απορίες σας!

Μπορείτε να στείλετε τις ερωτήσεις σας στο email erastos.filos@gmail.com.

Στη συνέχεια θα δημοσιεύουμε στη σελίδα https://newlifechurch.gr/qna/ (ανώνυμα και αποσπασματικά) τις ερωτήσεις/απαντήσεις.

1η Ενότητα: Τι είναι η χριστιανική απολογητική;

H Απολογητική αποσκοπεί στο να μεταδώσει πιστά και αποτελεσματικά τη ζωτικότητα του Ευαγγελίου μέσα στον πολιτισμό μας. Δεν έχει σκοπό να πείσει τους ανθρώπους ότι η χριστιανική πίστη, ως συγκεκριμένο σύνολο ιδεών, είναι σωστή, έστω και αν η απόδειξη της αλήθειας και της αξιοπιστίας της μπορεί να είναι σκοποί σημαντικοί.

Η Απολογητική αφορά περισσότερο μια απεικόνιση του κόσμου του Θεού που συνίσταται σε ομορφιά, καλοσύνη και αλήθεια με αξιόπιστα και ζωντανά κριτήρια, που θα ελκύσει τους ανθρώπους της εποχής μας στον πλούτο και το βάθος τους. Η Απολογητική έτσι βοηθά να αρθούν εμπόδια στη πίστη. Ενισχύει τους πιστούς στην πεποίθηση ότι η πίστη στο Θεό της Βίβλου έχει γερές βάσεις και αντέχει στη διανοητική αμφισβήτηση, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση μιας χριστιανικής κοσμοθεωρίας – η οποία εξηγεί πώς ο Θεός ενεργεί στον κόσμο και μας αποκαλύπτεται στα δύο βιβλία αποκάλυψής του: την Αγία Γραφή και το βιβλίο της φύσης. Συμβάλλει έτσι σε έναν υγιή κοινωνικό διάλογο που μπορεί να εμπλουτίσει τον πολιτισμό μας.

Οι πρώτοι χριστιανοί έκαναν εκτενώς χρήση της Απολογητικής όταν μιλούσαν για την πίστη τους. Η Βίβλος περιέχει πολλά παραδείγματα Απολογητών που με σύνεση και σοφία συνδιαλέγονταν με τους συνανθρώπους τους και στα επιχειρήματα των οποίων οι αντίπαλοι δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν και τους χλεύαζαν, τους έδερναν, τους έκλειναν στη φυλακή ή τους έπαιρναν με τις πέτρες.

Αλλά είναι σημαντικό πως τόσο ό απόστολος Πέτρος όσο και ο Παύλος τονίζουν τις δύο συνυφασμένες πτυχές αποτελεσματικής μετάδοσης του Ευαγγελίου, το ΤΙ (το περιεχόμενό του) και το ΠΩΣ (τον τρόπο μετάδοσής του). Σημαντική είναι η αποτελεσματική μετάφρασή του στη γλώσσα και νοοτροπία της εποχής μας. Ως χριστιανοί καλούμαστε, λοιπόν, να είμαστε Απολογητές, μεταδίδοντας στους γύρω μας το λόγο για τον οποίο πιστεύουμε, με τρόπο σαφή και αποτελεσματικό.

2η Ενότητα: Πως γνωρίζουμε τι είναι καλό και τι κακό (ηθική)

Η παρουσίαση ασχολείται με το ερώτημα «Πού βασίζεται η Ηθική;» και τρεις πιθανές απαντήσεις που έχουν προβληθεί μέχρι σήμερα. Μια πρώτη απάντηση είναι η επιστήμη ως βάση της ηθικής. Όμως πολλοί επιστήμονες δεν διακρίνουν ότι η επιστήμη ερευνά το «πώς», δηλαδή τους νόμους και τους μηχανισμούς που συγκροτούν αυτό που ονομάζουμε «φύση». Δεν μπορεί η επιστήμη να παρέχει απαντήσεις σχετικά με το «γιατί» των νόμων, δηλαδή τον σκοπό τους. Εδώ η επιστήμη φτάνει στα όριά της, επειδή το «γιατί» δεν υπάγεται στους νόμους της φυσικής, αλλά της μεταφυσικής. Γι’ αυτό τον λόγο, κάθε εγχείρημα να στηρίξουμε την όποια «ηθική» σε φυσικούς νόμους καταντά μάταιο.

Η δεύτερη απάντηση αφορά την κοινωνία, τους πολιτικούς και κοινωνικούς παράγοντες και κάποιες σχετικιστικές θεωρήσεις ως βάση της Ηθικής. Τόσο ο εγωιστικός παράγοντας (Χομπς), όσο και η κοινωνική δικαιοσύνη (Ρουσσώ) ή ο ωφελιμισμός, ως βάσεις ευημερίας και ηθικής δικαιοσύνης μιας κοινωνίας, είναι πέρα για πέρα ελλιπείς και ελαττωματικοί. Οι σύγχρονες κοινωνίες μαστίζονται από την αβεβαιότητα σχετικά με την αλήθεια και την αυθαιρεσία που έχει επιφέρει και επιβάλλει ο σχετικισμός. Έτσι, η βάση ηθικής συνύπαρξης των λαών στην εποχή μας καταντά όλο και περισσότερο αμφίβολη.

Τη μόνη ελπίδα σταθερής βάσης της ηθικής προσφέρει ο Χριστός ως ο ενσαρκωμένος ηθικός Λόγος του Θεού, με τον υπέρτατο χαρακτήρα του Θεού που είναι Αγάπη.

3η Ενότητα: Η ύπαρξη του Θεού είναι επιστημονικά εφικτή

Η σημερινή ομιλία εστιάζεται στο ότι η επιστήμη μας δίνει κάποιες ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη του Θεού και την αλήθεια της Βίβλου. Δεν προσφέρει όμως αποδείξεις. Ούτε μπορούν επιστημονικά επιχειρήματα να πείσουν αυτούς που αρνούνται να παραδεχτούν την ύπαρξη του Θεού και επιμένουν στην απιστία τους, επειδή η πίστη στο Θεό δεν είναι θέμα νου αλλά καρδιάς.

Κάθε μία από τις τρεις πρόσφατες επιστημονικές ανακαλύψεις, η Μεγάλη Έκρηξη, η Δομή του DNA καθώς και η Ανθρωπική Αρχή στρέφονται ενάντια στον υλισμό και τον επιστημονικό αθεϊσμό. Κάνουν την πίστη στο Θεό επιστημονικά εφικτή!

4η Ενότητα: Θρησκείες και ο Χριστός: Τρεις Παραβολές

Η σημερινή ομιλία δεν ασχολείται με τις λεπτομέρειες των διάφορων θρησκειών, αλλά με τον συγκρητισμό και τον πλουραλισμό που μας φέρνουν αντιμέτωπους με ιδέες όπως «όλες οι θρησκείες καταλήγουν στο θεό» και ότι αρκεί η ειλικρινής προσπάθεια, επίσης και η ιδέα «κάθε θρησκεία περιέχει μέρος της αλήθειας, όχι ολόκληρη την αλήθεια».

Επειδή τέτοιες ιδέες παραπλανούν πολλούς, ως πιστοί πρέπει να ξέρουμε πώς καλύτερα να παρουσιάσουμε τον Χριστό ως την μόνη οδό και την αλήθεια στους συνανθρώπους μας.

5η Ενότητα: Συνείδηση και η έννοια της «Ψυχής»

Σήμερα η σχέση σώματος-νου ερευνάται επιστημονικά και φιλοσοφικά με έντονο ενδιαφέρον.

Η γνωσιακή επιστήμη ασχολείται με τη μελέτη του νου και των γνωσιακών φαινομένων. Συνδυάζει προσεγγίσεις από τη φιλοσοφία, την ψυχολογία και τη γλωσσολογία με τις νευροεπιστήμες και την πληροφορική για πληρέστερη κατανόηση της ανθρώπινης σκέψης και νόησης.

Ο φυσικαλισμός με τον οποίο πολλοί επιστήμονες σήμερα επιχειρούν να αποκρυπτοποιήσουν το αίνιγμα της συνείδησης φαίνεται να μην οδηγεί σε ικανοποιητική εξήγηση και πολλές προσπάθειες που εμπνέονται από τον πόθο εξήγησής της ανάλογα με αυτό που χαρακτηρίζεται ως τεχνητή νοημοσύνη και επακόλουθα όπως η τεχνολογική ενίσχυση του ανθρώπινου σώματος (transhumanism) φαίνεται να οδηγούν σε αδιέξοδο και σε μια τεχνολογικά καταπιεσμένη ανθρωπότητα.

Μήπως έχουμε εγκαταλείψει αυτό που η Βίβλος ονομάζει «ψυχή» και χάνουμε αυτό που μας καθιστά ανθρώπους;

6η Ενότητα: Επιστήμη και Επιστημονισμός

Όπως όλοι οι άνθρωποι έτσι και οι επιστήμονες είναι άνθρωποι της πίστης ή όχι.

Η αλαζονεία του επιστημονισμού εκφράζεται στην πεποίθηση ότι η επιστήμη μπορεί να εξηγήσει τα πάντα. Αυτό όμως δεν ισχύει, επειδή η ίδια η επιστήμη συχνά βρίσκεται μπροστά στο ανεξήγητο. Είναι λοιπόν απαραίτητο να γίνεται διάκριση ανάμεσα στη γνώμη (ιδεολογία) ενός επιστήμονα και τα αποτελέσματα (δεδομένα) της επιστημονικής έρευνάς του και την επιστήμη καθαυτή. Ενώ ο επιστημονισμός αμφισβητεί τον Θεό, η επιστήμη δεν αποκλείει ότι Θεός υπάρχει και μπορεί να μας οδηγήσει στη γνώση και λατρεία Του. Είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι οι πρώτοι επιστήμονες πίστευαν πως πίσω από τους νόμους της φύσης βρίσκεται ένας Νομοθέτης και ότι ως ‘εικόνα Θεού’ ο άνθρωπος καλείται με την έρευνά του να κυριαρχεί επάνω στη φύση.

Ο κάθε άνθρωπος σήμερα οφείλει να είναι ενημερωμένος και δεν πρέπει να αποφεύγει ή να προσπερνά θέματα περί επιστήμης και αλήθειας, επειδή το οφείλει στον εαυτό του πρώτα αλλά και στα παιδιά του.

5η Ενότητα: Αισθήματα, παραισθήσεις και η περί ψυχής έρευνα